2005/Oct/05

วันนี้ไป รร มาเหอะสอบเลขขข เเต่คะเเนนดีใช้ด้ายโชคดีไป เราอยุเย็นมากทำงาน life skill ทำยังไม่เสดเวลาก้อหมดเเร้ว เเต่ก้อนะ ความจิงมานควนจาทำนานมาเเร้วละ..เเต่ แหะๆ ขี้เกียด มีเรื่องต้องบอกทุกคน เรามีไดนี้ขึ้นมาได้นะเปนเพราะไอเพื่อน สองตัวของเรา กรุมะมีรายบอกมรึงมากมายหรอกเเคจาบอกว่า ขอบคุนมาก เอ เเอนด์ เเบงค์...........รักมรึงมากมายยยยยยยยยย เเร้วอีกสองอย่างที่ช้านอยากฟากบอกครายคือ.......อีก้อยยยยยย กรุส่งจดหมายไปเเร้วมรึงไม่ได้อะเเต่กรุไม่มีรายบอกมรึงหรอก เเต่อยากหัยมรึงมีความสุกกะสิ่งที่มรึงเปนเเละทำอยุทุกๆวันเรื่องร้าย มันไม่อยุกะเรานานหรอกเเต่มรึงอย่าท้อเเร้วกันมีรายโทหากรุ..รักมรึง ขอเเบบเล่าถึงวันสุกนี้เรยนะ international day ต้องเเต่งตัว เเบบนานาชาติรายเเบบน้านกานเรย ..ด้วยความเเรดทั้งหมดที่มี ช้านใส่กิโมโนเเม่งเรย..ออกเเนวรับกับหน้าสุดๆ..เเม่บอกเราว่า... มานจะดีหรอ...ช้านนี้ก้อดีสิเเม่..เเม่ก้อแบบ..เเม่ว่าไม่น่าจะดีนะลูก... อารายกาน..ฮ้าขนาดเเม่งยังไม่หนับหนุน..ช้านเกิดมาทามมาย ตายไปเรยง่ายก่า..เวอร์มะ..เอาเหอะช้านจายอมทำตัวเปนเเบบพวก หน้าไม่ไห้เเต่ใจรัก กันไป................เเรดดดดดด ไม่มีรายอัพต่อเลย เด๋วรอวันสุกนี้ละกัน ps. รักแม่มากมาย อยากไปพัททายาเเร้ว คิดถึงเซนโยโบม่วงทุกคน สอออออบ

2005/Oct/04

ในที่สุดช้านก้อว่างจัดจนต้องมานั่งทำบล็อก นี่เปนครั้งเเรกนะเนี่ยหลังจากที่เหนชาวบ้าน เค้าทำกันจนจะเลิกทำไปเเร้ว เห้อก้อมาน มะมีเวลา อ่านะอันนี้เปนหน้าเเรกเรยนะเนี่ย มานเรยออกเเนวไร้สาระกานไป ไม่มีรายเรย เห้อออ ตอนนี้โสดสนิด เเต่มานดีนะ กามลางปล่อยวาง เหมือนเปนยายเรยอะ เเก่เเร้วเน้อ สิบห้าเเร้วอะ ช้านเปน อีแก่แรด........เอมมี่ทั้งเเก่เเระเเรด ขอพูดถึงพี่ชายเราหน่อย จิมเเกอย่าเครียดนะเว้ยมีรายเเกก้อโทกลับ มาบ้านนะ รุ้ป่าววะ ช้านคิดถึงเเกนะเว้ย เครียดเรื่องอารายมากไม่ดีนะ เด่วเเกเสีย สมองป่าวๆ เออๆๆไม่มีรายเเร้ว รักเเกมากมาย รีบๆกลับมาเเรดกัน พอพอดีกว่า มานเริ่มมีรายไร้สาระเเร้วอะ เคเค ก้อมะมีราย บายเน้อ ps. ร้ากเเม่ ร้ากdad คิดถึงหนูเชอรี่ คิดถึงก้อย คิดถึงอีจิม คิดถึงเซนโย พูดไม่หมดอะ เคเคร้ากทุกคนที่สุดในโลกกกก

2005/Oct/04